Vrijdag 9 oktober staat Grote Geelstaart op het Discoverprogramma! In dit mini-interview leer je de band alvast beter kennen. Ontdek hoe een vissersboot leidde tot hun bijzondere bandnaam, wat hét hoogtepunt van hun liveshow is en waarom de bandleden altijd stropdassen dragen.
De naam Grote Geelstaart blijft meteen hangen. Hoe zijn jullie daarop gekomen en wat betekent de naam voor jullie?
‘’Onze bassist heeft net voordat de band begon drie weken lang op een vissersboot gewerkt, waar hij een poster tegenkwam met allerlei verschillende vissoorten. Daartussen zat de ‘Grote Geelstaart’ en die naam bleef bij hem plakken. Toen we later een naam nodig hadden voor de band, kwam Jeppe met die vis op de proppen; de naam ligt goed in de mond en een vis als bandnaam leek voor ons ook te kloppen met de muziek die we toen maakten. Het paste intuïtief vrijwel meteen en daarnaast was de link met Zeeland, onze thuisbasis, ook snel gelegd.’’
Als iemand Grote Geelstaart nog niet kent, welk nummer laat je diegene dan als eerste horen en waarom?
‘’‘Vracht 7'. Het nummer is Grote Geelstaart in een notendop: een grote rol voor de synth, veel focus op sounddesign, excentrieke, vervormde vocalen, wisselende maatsoorten, een gezonde dosis herrie, terwijl het toch cohesie blijft hebben (of nou ja, in ieder geval voor ons). De andere nummers van de aankomende EP zijn voortgekomen uit 'Vracht 7', aangezien we deze track als eerste hebben geschreven en we meer wilden doen met die sound. Het vat daardoor ons idee voor de EP ‘Wij Zinken’ kernachtig samen. Ook is dit nummer live altijd een hoogtepunt in de set.’’
Wie heeft ooit de stropdassen bedacht en waarom werkt dit zo goed voor jullie?
''Voordat we als Grote Geelstaart gingen optreden, waren we gevraagd om op onze oude middelbare school covers te spelen als backing band, met het verzoek of we voor die avond een zwarte broek en witte blouse aan wilden doen. Een paar maanden later zaten we samen te bedenken wat nou leuk is om aan te doen op het podium voor onze eerste Grote Geelstaart show. Toen kwam het idee: waarom niet diezelfde outfit als voor dat optreden op school? Om het nog wat weirder te maken, deden we er een flamboyante das bij. Na de eerste paar shows werd het al snel onderdeel van onze identiteit; die noise band met die stropdassen. Naast het feit dat de uniforms een geheel maken van alle bandleden, vinden we het ook geinig dat de outfits niet prijsgeven wat voor muziek we gaan maken wanneer we het podium betreden.''